Mete’nin doğum günü yaklaşırken doğduğu anı düşünmek….

Söz vermiştim ben. Mete’nin annesine, Özge’ye söz vermiştim, fotoğraflarını paylaşmayacak ama Mete’nin doğduğu gün için bir günlük yazısı yazacaktım. Aradan yaklaşık bir sene geçti geçiyor, Mete neredeyse 1 yaşına geliyor, ancak kısmet oldu birşeyler yazabilmek. Söz verince tutmak lazım, en iyi bildiğim şey ama, geç de olsa tutayım sözümü :)

Özge bana ulaşıp, bir bebeği olacağını, doğum fotoğrafı istediğini, fotoğraftan neler beklediğini uzun uzun anlatmıştı, hem mail atmıştı hem de arkasından buluşmuştuk, doğumdan uzunca bir süre önce. Bir ailenin, önem verdiği, anlam yüklediği bir anısının profesyonel fotoğrafları olmasını istemesi çok güzel, ama bir de istediği, tarif ettiğinin fotoğrafçının yapmak istediği ile aynı olması, işte o en güzel ! Böyle bir sinerji yakaladık o zamandan, pek büyük şans. Kendimi rahat hissediyorum aynı bakış açısından ailelerle tanışıp, çalışma ihtimalim olduğunda, rahatlık da bir tık daha özgürlük sağlıyor çalışılan ortamda…

Aksini gerektirecek bir durum yaşanmadıkça, Mete’nin normal doğumla doğmasını istediklerini söylemişti annesi ve babası, öyle de oldu, 28 Şubat akşam saatlerinde (tamam birazcık akşamı geçmiş olabilir :)), Ankara TOBB ETÜ Hastanesinde normal doğumla, paniksiz, stressiz, sakin, huzurlu bir ortamda, sağlıkla doğdu. Mete doğdu, doktoru annesinin gögsüne verdi bebeğini, bir tanıştılar yüzyüze, sonra yanıbaşında bebeğin ilk muayenesi yapılıp, giydirilip hemencecik anne babasının kucağına verildi, tüm bunlar doğum yapılan odadan çıkmadan oluyor daha, bu hastanenin galiba en sevdiğim yanı bu…Uzun uzun kaldılar yanak yanağa, sanırım benim gördüğüm anne ve bebeğin hiç ayrılmadığı nadir doğumlardan biridir bu. Odadan beraber çıktı minnoş çekirdek aile, kendi odalarına geçtiler. Pek sakin, pek huzurlu geldiler o anda bana.Tabi o ana kadar bahsedilmeyen gerçekler var bilmeyip de yüzleşecekleri, değişen zorlaşan yeni anne hormonları, uykusuzluklar, yeni sorumluluklar, en alışılan şeylerin değişmek zorunda kalması, her kafadan çıkan sesler, yepyeni sorunlar…Ama kendimden biliyorum hepsi geçiyor, unutuluyor…geçelim :)

Ankara doğum fotoğraf çekim normal doğum tobb çekim etkisi

Fotoğraf çekerken kaybolabildiğim zaman en güzel kareleri çekebiliyorum, her zaman bu lüksüm olmuyor, bazen çokça poz verdirmem, yönlendirmem gerekiyor, isteklere kulak vermem gerekiyor, ama işte ben bu doğumda kendimi tamamen gözlemliyor pozisyonunda tutabildim, kendimce kayboldum. İlk gün çekimini tamamlayıp eve döndüğümde mutlu oldum, huzurlu hissettim. Ertesi gün de aydınlık, güzel bir gündü, aile büyükleri ve Özge’nin küçük yeğeni vardı yanlarında, beraber fotoğraflarını çektik, ben her anından keyif aldım, sevinçle çektim fotoğraflarını. İlerde bir bebekleri daha olsun isterlerse, yanlarında olmak isterim mutlaka…

Ama en güzeli ne biliyor musunuz, ben ummadığım arkadaşlar, dostlar edindim bu fotoğraf sayesinde, hem minik arkadaşlarım var şu anda iki, üç yaşlarını bitirmiş, hem de dünya tatlısı anne baba arkadaşlarım, Özge de onlardan birisi, hep derim, çok şanslıyım…

Ankara doğum fotoğraf çekim normal doğum tobb çekim etkisi

Leave a reply

Your email address will not be published.